ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, 20.11.2010

20 Νοεμβρίου 2010-Επέτειος της Σύμβασης Δικαιωμάτων του Παιδιού

21 χρόνια μετά την υιοθέτηση από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ConventionontheRightsoftheChild, CRC), και παρά την επικύρωσή της από 191 εκ των 193 κρατών-μελών του, η κατάσταση των δικαιωμάτων των παιδιών ανά τον κόσμο παραμένει εξαιρετικά ανησυχητική.

Με αφορμή, λοιπόν, την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Α) ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ:

-ότι η προστασία των Δικαιωμάτων των Παιδιών άπτεται όλων των Στόχων της Χιλιετίας, και μάλιστα άμεσα των Στόχων για την εξασφάλιση σε όλους στοιχειώδους εκπαίδευσης, για την παγίωση της ισότητας των φύλων, για τη μείωση της παιδικής θνησιμότητας και για την προστασία της υγείας των μητέρων (Στόχοι 2 έως και 5)

-ότι η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού προστατεύει τα Δικαιώματα των Παιδιών χωρίς καμία απολύτως διάκριση (άρθρο 2) και ότι η αντίστοιχη υποχρέωση των κρατών-μερών πρέπει να υλοποιείται με το συμφέρον του παιδιού να καταλαμβάνει πάντοτε την πρώτη θέση (άρθρο 3)

-ότι τα παιδιά είναι εν δυνάμει πολίτες που απολαμβάνουν πλήρως τα διεθνώς αναγνωρισμένα και προστατευόμενα ανθρώπινα δικαιώματα και ότι πέρα από αυτά έχουν και υποχρεώσεις, για τις οποίες πρέπει επίσης να εκπαιδεύονται

Β) ΑΝΗΣΥΧΕΙ:

Για το ότι εκεί όπου το δικαίωμα στην εκπαίδευση είναι εξασφαλισμένο, προβλήματα όπως η ενδοσχολική βία (bullying) και οι συμμορίες ανηλίκων λαμβάνουν μεγάλες διαστάσεις

Για το ότι ακόμη εκατομμύρια παιδιά δεν προστατεύονται από την πείνα, τη λειψυδρία, τις ασθένειες, τον αναλφαβητισμό, αφού, ενδεικτικά:

-σχεδόν 425 εκατομμύρια παιδιών ανά τον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση σε βελτιωμένη παροχή νερού

-κάθε μέρα πεθαίνουν περισσότερα από 5.000 παιδιά από διαρροϊκές ασθένειες

-101 εκατομμύρια παιδιά ανά τον κόσμο δεν πηγαίνουν στο σχολείο, τα περισσότερα από τα οποία είναι κορίτσια

-2 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 15 ετών ανά τον κόσμο ζουν με AIDS

Γ) ΕΚΦΡΑΖΕΙ, ΩΣΤΟΣΟ, ΤΗΝ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ:

Για την πρόοδο που έχει πραγματοποιηθεί σε ορισμένους τομείς, χάρη στη δράση των Ηνωμένων Εθνών και την αλληλεγγύη της κοινωνίας των πολιτών σε διεθνές επίπεδο, αφού:

-περισσότεροι από 1,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι απέκτησαν πρόσβαση σε βελτιωμένες πηγές πόσιμου νερού μεταξύ 1990 και 2006

-ο αριθμός των παιδιών που δεν πηγαίνουν σχολείο μειώθηκε από 115 εκατομμύρια το 2002 σε 101 εκατομμύρια το 2007

-ο αριθμός των παιδιών κάτω των 5 ετών που πεθαίνουν κάθε χρόνο μειώθηκε από 12,5 εκατομμύρια το 1990 σε λιγότερα από 9 εκατομμύρια το 2008

-διαρκώς αναλαμβάνονται περισσότερες πρωτοβουλίες, όπως η πλέον πρόσφατη για τη χορήγηση ειδικών πακέτων αντιρετροϊκών φαρμάκων και αντιβιοτικών για την παρεμπόδιση της μετάδοσης του AIDS από τις μητέρες στα παιδιά

Δ) ΤΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ:

-εκπαίδευσης των παιδιών για τα δικαιώματά τους, έτσι ώστε να τα γνωρίζουν και να αξιώνουν την προστασία τους

-εκμάθησης στα παιδιά, ως ενεργών -κατά τις δυνάμεις τους- μελών της οικογένειας και της κοινωνίας, συμπεριφοράς προς κάθε άλλο άνθρωπο -αρχίζοντας από κάθε παιδί- σαν αυτήν που θα επιθυμούσαν να έχουν και τα ίδια από τους άλλους

-για ευαισθητοποίηση όλων και λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση όλων των σύγχρονων προβλημάτων που αγγίζουν τα παιδιά, όπως η παιδική πορνογραφία, η εκμετάλλευση των ανηλίκων στην εργασία τους, η εμπορία παιδιών και η μεταχείριση των ασυνόδευτων ανηλίκων, προβλήματα για τα οποία ήδη έχουν υιοθετηθεί Γενικά Σχόλια της Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τα οποία έχουν προβληθεί σε σειρά εκθέσεων υποβεβλημένων από τα κράτη-μέρη της Σύμβασης

Και μια παρατήρηση από κοινωνικές εμπειρίες

Κατά τη γνώμη μας όλοι πρέπει να προσέξουμε και να εργασθούμε όχι μόνο για την κατάργηση των παραπάνω φοβερών κακών από τα οποία υποφέρουν κυρίως τα παιδιά του τρίτου κόσμου αλλά και όχι λίγων οικονομικά στερημένων στρωμάτων απορότερων περιοχών, αλλά και για τον εσφαλμένο τρόπο οικογενειακής διαβίωσης και ανατροφής του παιδιού της κοινωνίας μας υπό συνθήκες που χονδρικά κατατάσσονται σε τρεις διάφορες ακραίες μεταχειρίσεις και στάσεις απέναντι του παιδιού (με επιπτώσεις αργότερα στο νέο και στον ώριμο άνθρωπο, τη μεταχείρισή του εκμεταλλευτικά υπό διάφορες μορφές που το φθάνουν σε κατάσταση υποζυγίου) ή, αντίθετα, τη μεταχείρισή του ως όντος που έχει μόνο δικαιώματα και απαιτήσεις ή, τέλος στην επιβολή και με χρήση βίας τρόπου συμπεριφοράς αντί του διαλόγου και της πειθούς. Εννοείται ότι κατά κανόνα αυτές οι μεταχειρίσεις συμβαίνουν, η πρώτη σε περιβάλλον οικονομικά φτωχό και αγωνιζόμενο να επιβιώσει, η δεύτερη σε εύπορο και κυρίως νεοπλουτίστικο και αντικοινωνικό και η τρίτη σε περιβάλλον αυταρχικό και βίαιο (κατά κανόνα τέτοιο οικογενειακό περιβάλλον αυταρχικό και βίαιο θα δημιουργήσει και το ίδιο).

Η ορθή αγωγή του παιδιού απαιτεί την εμπλοκή του στις ευθύνες της οικογένειας - ανάλογες με τις δυνάμεις του και την αυτοεξυπηρέτησή του όσο το δυνατόν ενωρίτερα - αρχίζοντας να τρώει μόνο του το κοινό φαγητό της οικογένειας. Να επιλέγει τους φίλους του εκτιμώντας τις καλές ιδιότητές τους και όχι την φανταχτερή (οικονομικο-κοινωνική) θέση της οικογένειάς τους κ.λ. Και να του καλλιεργηθούν τα ενδιαφέροντα σε καλά αναγνώσματα, σε κάποια καλή τέχνη και στα παιχνίδια στο ύπαιθρο.

Παραβίαση αυτών των βασικών αρχών αγωγής θα γεννήσει κακοδαιμονία για το ίδιο το παιδί και για την κοινωνία ιδίως αργότερα.

Α. Γ-Μ