Δελτίο Τύπου: 12 Ιουνίου 2003 - Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βαρειάς Εργασίας του Παιδιού

Ψήφισμα σχετικά με τις Συμφωνίες Ε.Ε.- Η.Π.Α. για την έκδοση πολιτών και την αμοιβαία νομική συνεργασία - 12.6.2003



ΨΗΦΙΣΜΑ

Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου θεωρεί καθήκον του να επισημάνει τα παρακάτω σχετικά με τις Συμφωνίες ΕΕ – ΗΠΑ για την έκδοση πολιτών στις ΗΠΑ και για την αμοιβαία νομική συνεργασία μεταξύ τους.

1. Πρώτ’ απ’ όλα σημειώνουμε ότι οι Συμφωνίες αυτές βάλλουν κραυγαλέα κατά της κυριαρχίας και αυτοτέλειας της Ευρ. Ένωσης αφού ουσιαστικά πρόκειται για την έκδοση πολιτών της για να δικαστούν στις ΗΠΑ.

2. Οι διατάξεις ιδίως της Συμφωνίας για την Έκδοση προσβάλλουν ευθέως και αναμφισβήτητα βασικές ευρωπαϊκές αρχές αλλά και διεθνώς αναγνωρισμένα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Ανάμεσα σ’ αυτά αναφέρουμε:
α) Την απόλυτη απαγόρευση της θανατικής ποινής από ευρωπαϊκές και διεθνείς διατάξεις αλλά και της έκδοσης καταζητούμενου προσώπου σε χώρα που η νομοθεσία της προβλέπει και η πολιτεία εκτελεί θανατικές καταδίκες (ά. 19 παραγ. 2 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. και Κατευθυντήριες Γραμμές του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, 15.7.2002, μέρος ΧΙΙΙ).
β) Από την Προεδρική Διαταγή της 14ης Νοεμβρίου 2 που εγκρίθηκε από το Κογκρέσο προβλέπεται η σύλληψη των υπόπτων για τρομοκρατία χωρίς δικαστικό ένταλμα, χωρίς ανακοίνωση σ’ αυτόν της κατηγορίας και χωρίς προθεσμία λήξης της προφυλάκισης. Δηλαδή καταργήθηκε το Habeas corpus, το θεμελιώδες δικαίωμα της μη σύλληψης παρά μόνο υπό τους όρους που οι διεθνείς κανόνες και το Σύνταγμα κάθε χώρας προβλέπουν ( βλ. ά. 5 ΕΣΔΑ και ά. 9 ΔΣΑΠΔ και άλλες διατάξεις).
γ) Είναι γνωστό ότι στις ΗΠΑ η αρμοδιότητα για το χειρισμό και την εκδίκαση υποθέσεων προσώπων υπόπτων για τρομοκρατία έχει ανατεθεί από την ίδια Προεδρική διαταγή σε στρατιωτικές επιτροπές (ούτε καν κανονικά στρατοδικεία). Αυτά εκδίδουν αποφάσεις κατά των οποίων δεν χωρεί έφεση σε δικαστήριο και όταν ακόμα επιβάλλουν θανατική ποινή. Οι ισχυρισμοί ότι οι εκδιδόμενοι θα παραπέμπονται στα τακτικά αμερικανικά δικαστήρια είναι απατηλοί. Υπάρχει προηγούμενο αλλοδαπού υπόπτου για τρομοκρατικές ενέργειες που είχε, μετά συμφωνία με ΗΠΑ, παραπεμφθεί σε τακτικό αμερικανικό δικαστήριο και αυτό παρέπεμψε την υπόθεση σε στρατιωτική επιτροπή, ως μόνη αρμόδια από τον Δεκέμβρη 2. Με άλλα λόγια, έχει καταργηθεί και το θεμελιώδες δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (ά. 6 ΕΣΔΑ και ά. 47 Χάρτη ΔΑ Ε.Ε.).
δ) Η μεταχείριση των κρατουμένων οιασδήποτε φύσης είναι γνωστό ότι δεν επιτρέπεται να προσβάλλει το θεμελιώδες δικαίωμα της μη υποβολής κανενός ανθρώπου και για οποιοδήποτε λόγο και χωρίς καμία εξαίρεση σε βασανιστήρια ή σκληρή, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση (ά. 3 Ευρ. ΣΔΑ, ά. 7 ΔΣΑΠΔ, ά. 3 ΔΣ Βασανιστηρίων). Κι’ αυτό το δικαίωμα προσβάλλεται βαριά από τις ΗΠΑ. Το τι
γίνεται σε βάρος των κρατουμένων που κατά οποιονδήποτε τρόπο υποτίθεται ότι συνδέονται με την τρομοκρατία, είναι πασίγνωστο. Θα αρκούσε μόνο η λέξη «Guantanamo».

3. Σημειωτέον ότι η έκδοση προσώπου εθνικότητας μιας ευρωπαϊκής χώρας μπορεί να ζητηθεί ακόμα και για πράξεις που επισύρουν ποινή 1 έτους φυλάκισης και λιγότερο, εφόσον συντρέχει έστω και μία βαρύτερη πράξη που κι αυτή μπορεί να επισύρει έστω και μόνο 1½ χρόνο φυλάκιση (άρθρο 4 παρ. 2 του Σχεδίου Συμφωνίας Έκδοσης).

Και ερωτάται: πώς τολμούν οι Κυβερνήτες της Ευρώπης να εκθέσουν τους πολίτες τους σε τέτοιους τρομερούς κινδύνους; Και να μειώνουν την κυριαρχία και ανεξαρτησία των χωρών τους σε τέτοιο βαθμό; Πρέπει να τονισθεί ότι δεν θα είχε καμία ουσιαστική σημασία μια διάταξη ότι η ευρωπαϊκή χώρα από την οποία θα εζητείτο η έκδοση υπηκόου της θα μπορούσε να αρνηθεί την έκδοσή του. Αφού και οι 15 χώρες μαζί δεν τόλμησαν να λάβουν σαφώς και ρητά αρνητική θέση, θα τολμήσει η κάθε χώρα – ιδίως μικρή – μόνη της να αρνηθεί την συγκεκριμένη έκδοση στους ισχυρούς της Γης;

Συμπερασματικά: τα εν λόγω Σχέδια Συμφωνιών, ιδίως αυτό της Έκδοσης, δεν πρέπει να υπογραφούν από την ΕΕ. Σημειωτέον ότι οι Εθνικές Βουλές κρατήθηκαν μακριά από την προπαρασκευή τους. Και δεν θα επακολουθήσει, ως φαίνεται, κύρωσή τους από αυτές, κατά παράβαση των άρθρων 24 και 34, παρ. 2δ, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπενθυμίζουμε ότι η Ένωση δεν έχει νομική προσωπικότητα.

Πού πάει η Ευρώπη; Στην αυτοκατάργηση της ίδιας και του πολιτισμού της;


Αθήνα 12 Ιουνίου 2003