Προτάσεις του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ) για το άρθρο 16 Σ (Ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων)

Ότι η Εκπαίδευσή μας όλων των βαθμών είναι ήδη από πολλά χρόνια σε άθλια κατάσταση είναι αναμφισβήτητο. Το επίπεδο μάθησης και ουσιαστικής μόρφωσης διαρκώς κατεβαίνει. Αντίθετα, τα φροντιστήρια και γενικά η παραπαιδεία και τα ιδιωτικά σχολεία – που γίνονται διαρκώς περισσότερα και πολυτελέστερα – εξαπλώθηκαν και έχουν καταργήσει de facto την συνταγματική επιταγή της δωρεάν παιδείας και της ισότητας ευκαιριών εκπαίδευσης για όλα τα ελληνόπουλα.

Κατανοούμε, συνεπώς, πλήρως την ειλικρινά αγωνιώδη στάση της Υπουργού Παιδείας κ. Μαριέττας Γιαννάκου, όπως κατανοούσαμε και τη στάση του άλλοτε συναδέλφου της κ. Γ. Αρσένη.

Ωστόσο οι εύλογες διαμαρτυρίες των σπουδαστών, αλλά και οι βίαιες αναταραχές και καταστροφές κάθε είδους, είναι καθημερινό θέαμα και η λειτουργία πολλών ΑΕΙ έχει σταματήσει... Είναι βέβαιο ότι επείγουν απολύτως μερικές ρυθμίσεις ανασχετικές της κατάργησης, δυστυχώς, στην πράξη του ασύλου και της μη σύλληψης και τιμώρησης κουκουλοφόρων που προβαίνουν στις χειρότερης μορφής πράξεις εντός αλλά και εκτός των Πανεπιστημίων.

Κι ενώ κατά των παραπάνω φαινομένων, που παρεμποδίζουν και κάθε πρόοδο διαλόγου επί των ουσιαστικών προβλημάτων της παιδείας, δεν λαβαίνονται άμεσα μέτρα αντιμετώπισης, το θέμα για το οποίο η Πολιτεία έχει κηρύξει τον άμεσο «υπέρτατο αγώνα» είναι η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Και μόνο γι’ αυτό ουσιαστικά καλούμαστε να λάβουμε αυτή τη στιγμή θέση.

Σοβαρά συζητείται, μάλιστα, η εγκατάλειψη κάθε μεταρρύθμισης αν δεν εγκριθεί ο sine qua non όρος της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων! Γιατί άραγε; Επιπλέον, η πρόταση μεταρρύθμισης, προφανώς για καθησύχαση της ανησυχητικής αυτής απορίας μας, πρόσθεσε το επίθετο "μη κερδοσκοπικά" στα ιδιωτικά πανεπιστήμια των οποίων επιδιώκεται η έγκριση ίδρυσης. Αλλά ποιος μπορεί να πιστέψει ότι αυτό θα συμβεί πράγματι σήμερα; Μήπως η εποχή μας είναι η εποχή των μεγάλων Ηπειρωτών ευεργετών της Παιδείας, που χάριζαν εν ζωή την περιουσία τους για να ιδρύσουν το Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Στουρνάρης και Τοσίτσας), σχολεία για τις ελληνίδες δασκάλες (Αρσάκης και Τοσίτσας) για τους άντρες δασκάλους (Ζωσιμάδες) για τους παπάδες μας (Ριζάρηδες); Σήμερα τα πάντα μετατρέπονται σε επιχειρηματική δραστηριότητα. Και στην παιδεία. Δεν έχουμε, άλλωστε, παρά να ρίξουμε μια ματιά στην στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση όπου η εμπορευματοποίηση, με την παραπαιδεία και τα νέα εξεζητημένα ιδιωτικά σχολεία για τα παιδιά των νεόπλουτων προκαλούν την κοινή συνείδηση που τα συγκρίνει με το τι προσφέρεται στα παιδιά του λαού!

Ή μήπως με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων θα μπορούμε να αναμένουμε τη βελτίωση και των δημοσίων ανωτάτων σχολών; Θα εθελοτυφλούσαμε, αν το ισχυριζόμαστε. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο τι συνέβηκε στη δημόσια, στοιχειώδη και μέση, εκπαίδευση: βελτιώθηκε αυτή με το φούντωμα των ιδιωτικών σχολείων;

Δεν πρέπει εξ άλλου να μας διαφεύγει και το ότι ζούμε εποχή δυσχερή από εθνική άποψη και ότι μπορεί πίσω από τους ιδιοκτήτες αυτών των "ιδιωτικών" πανεπιστημίων να κρύβονται αντεθνικά δρώντες αλλοδαποί θεσμοί.

Ωστόσο, παρ όλα αυτά προτείνεται επίμονα η τροποποίηση του άρθρου 16 και μάλιστα ως όρος-προϋπόθεση της όλης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Ακούστηκε ακόμη και ο λόγος επίσπευσης των εκλογών αν δεν περάσει το νέο άρθρο 16!

Διερωτόμαστε λοιπόν: Ποιοι είναι οι τόσο ισχυροί που πιέζουν από πίσω; Αυτή ακριβώς η σκέψη έχει δημιουργήσει τόση ανησυχία, ώστε αδίστακτα παίρνουμε αρνητική στάση στην τροποποίηση του άρθρου 16. Και νομίζουμε ότι κάθε ελεύθερα και υπεράνω κομματικών κατευθύνσεων σκεπτόμενος Έλληνας δεν μπορεί παρά να συμμεριστεί μια τέτοια ανησυχία και, συνεπώς, να υιοθετήσει αρνητική στάση στην προτεινόμενη μεταρρύθμιση του άρθρου 16.

Αθήνα, 29/01/07

Η Πρόεδρος του ΙΜΔΑ,

Αλίκη Γιωτοπούλου- Μαραγκοπούλου

* Το παρόν κείμενο αποτελεί ελαφρά βελτίωση διατύπωσης προηγουμένου κειμένου στο ίδιο θέμα, το οποίο έφερε ημερομηνία 26/1/07 (βλ. "Κείμενα"- ΙΜΔΑ)