ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΥΝ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΤΟΧΩΝ ΤΟΥΣ

Εύλογο είναι η παγκόσμια οικονομική κρίση να έχει ως συνέπεια και κοινωνικο-πολιτικές ανακατατάξεις σε διάφορες χώρες. Έτσι και στην Ελλάδα συνετέλεσε στην αλλαγή των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων και στη δημιουργία νέων κομματικών σχηματισμών. Νομίζουμε ότι αυτές οι πολιτικές αλλαγές μπορούν να καταστήσουν ευκολότερη από τα παλιά κόμματα και τους νέους κομματικούς σχηματισμούς την υιοθέτηση νέων θέσεων πάνω σε σοβαρότατα εθνικά θέματα όπως η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

Το Δ.Σ. του ΙΜΔΑ, το οποίο έχει ανακινήσει προ πολλού το εθνικό και κυριαρχικό δικαίωμά μας να διεκδικούμε τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της ΑΟΖ μας, θεωρεί, εν’ όψει των προσεχών βουλευτικών εκλογών, απαραίτητο να συμπεριληφθεί στα επίσημα γραπτά προεκλογικά προγράμματα όλων των ελληνικών πολιτικών κομμάτων ρητά η υποχρέωσή τους να εφαρμόσουν το θεσμό της ΑΟΖ (Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης) του άρθρου 56 της Διεθνούς Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας (1982), σε όλα τα σημεία της Επικράτειας και ρητά στην περιοχή των νησιών μας του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου και νοτίως της Κρήτης. Αντίθετα με τους τουρκικούς ψευδείς ισχυρισμούς ότι τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ, το άρθρο 121 παρ. 2 ρητά ορίζει ότι όλα τα νησιά έχουν ΑΟΖ εκτός από τους «βράχους που δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή» (παρ. 3).

                       

            Το θέμα έγινε σοβαρότερο για την Ελλάδα από το γεγονός ότι η Τουρκία στις 16 Σεπτεμβρίου 2011 άρχισε αυθαίρετα τις εξορυκτικές έρευνες για υδρογονάνθρακες στο Καστελλόριζο, χωρίς αντίδραση καμία εκ μέρους μας και συγκεκριμένα χωρίς τουλάχιστον να ανοίξουμε και εμείς αντίστοιχη τρύπα από την άλλη πλευρά του Καστελλόριζου και μάλιστα σε συνεργασία με πολιτικά και οικονομικά ισχυρές χώρες και εταιρείες τους που διαθέτουν τα κατάλληλα σκάφη και μηχανήματα. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι το Καστελλόριζο μάς συνδέει με την ενιαία σειρά κοιτασμάτων που αρχίζουν από την Ελλάδα και προχωρούν στην Κύπρο, Ισραήλ, Λιβύη και Αίγυπτο και ότι η οικειοποίηση της περιοχής του Καστελλόριζου από την Τουρκία μάς αποκόπτει από την πλούσια αυτή σειρά υδρογονανθράκων.

            Σημειωτέον, ότι σήμερα το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής δείχνει αποκλειστικό ενδιαφέρον για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της δυτικής πλευράς της Ελλάδας (Νόμος 4001 του 2011, εκτελεστικό Π.Δ. και διάφορα σε εφαρμογή τους έγγραφα).

            Αυτή η στάση είναι περίεργη. Διότι, μετά την κύρωση από την Ελλάδα της Σύμβασης του 1982 – και ιδίως από το 1995-1997 – συνήφθησαν διάφορες συμβάσεις για την εκμετάλλευση αυτής της περιοχής, από τις οποίες στη συνέχεια αναγκάσθηκαν όλες οι συμβληθείσες Εταιρείες να παραιτηθούν (διότι είτε δεν βρήκαν πετρέλαιο είτε η εκμετάλλευση του θεωρήθηκε ασύμφορη). Έτσι τα μόνα επιβεβαιωμένα κοιτάσματα πετρελαίου στην ελληνική ΑΟΖ είναι αυτά που βρίσκονται στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο και νοτίως της Κρήτης. Αυτά όμως ακριβώς δεν αναφέρονται ούτε στο Νόμο 4001 του 2011.

            Τα πράγματα είναι ανάγκη να ξεκαθαρίσουν οριστικά, διότι ο ορυκτός μας πλούτος σε αυτή την περιοχή μπορεί να επιτρέψει στην Ελλάδα να λύσει δια παντός το οικονομικό της πρόβλημα. Με άλλα λόγια από χώρα ζητιάνα να μετατραπεί σε Νορβηγία του Νότου.

           

            Ευτυχώς που τα πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει διεθνώς μετά την τολμηρή και εύστοχη στάση και δράση της Κύπρου στη δική της ΑΟΖ από 19.9.2011. Έτσι, Ενωμένη Ευρώπη, ΗΠΑ, Ρωσία και Ισραήλ έχουν ρητά επιδοκιμάσει το δικαίωμα κάθε χώρας να διεκδικεί τους υδρογονάνθρακες της ΑΟΖ της, ενώ καμία χώρα δεν τόλμησε να το αποδοκιμάσει.

           

Η Κύπρος έχει ήδη μέσα στην ΑΟΖ της την πλατφόρμα της πετρελαίου και ετοιμάζεται να ανοίξει και σε άλλο σημείο της ΑΟΖ της. Είναι τέτοια η επιτυχία της που σήμερα 78 ξένες εταιρείες ζητούν τη συνεργασία μαζί της.  

            Μετά από αυτές τις εξελίξεις και τη γενική προβολή και εξήγηση των πραγμάτων από ειδικούς επιστήμονες οι νέες ηγεσίες των ελληνικών κομμάτων και των νέων κομματικών σχηματισμών μιλούν επιτέλους για ΑΟΖ και μάλιστα σ’ όλες τις περιοχές, μερικές δε ρητά και για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και νοτίως της Κρήτης. Εμφανίζεται, λοιπόν, στον ορίζοντα η ελπίδα αλλαγής επιτέλους της εντελώς απαράδεκτης στάσης των – από πολλών ήδη ετών – προκατόχων τους που αποτελούσε βαρύ σφάλμα σε βάρος των συμφερόντων της χώρας μας. Σήμερα, οι διεθνώς εμπειρότεροι ειδικοί επί του θέματος στη θεωρία και στην πράξη θεωρούν απαραίτητο να σταματήσουν οι αρνήσεις της συνεργασίας της Ελλάδας με χώρες, με πρώτη από όλες την Κύπρο που ήδη από πολλών ετών ζητεί τη συνεργασία μας.

Ευτυχώς, κύριοι και κυρίες πολιτικοί αρχηγοί, δώσατε οι ίδιοι δείγματα διάθεσης συνεργασίας με την Κύπρο, πράγμα που οι παλαιότεροι είχαν ρητά και επανειλημμένα αποκρούσει. Τώρα πια κάθε άρνηση συνεργασίας θα ήταν απαράδεκτο ατόπημα αφού η Κύπρος μας άνοιξε πλέον το δρόμο με το παράδειγμά της που ρητά επιδοκίμασε η Ευρώπη και όλος ο κόσμος και συγχρόνως μας απέδειξε το μεγάλο πλούτο κοιτασμάτων της περιοχής.    

Δεν μπορούμε παρά να επικροτήσουμε τη στάση των νέων ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων μας. Θεωρούμε, όμως, ότι έχει ανάγκη περαιτέρω διασάφησης λόγω της σύγχυσης που προκάλεσε ο Ν. 4001/2011 και το σε εκτέλεσης του Π.Δ., καθώς και οι επακολουθήσασες ενέργειες του αρμόδιου Υπουργείου. Αλλά και για να αποφύγουμε μετεκλογικές απογοητεύσεις – όχι σπάνιες δυστυχώς – για προεκλογικές δηλώσεις όχι όσο πρέπει σαφείς.

Γι’ αυτό κάνουμε έκκληση στους νέους αρχηγούς των ελληνικών πολιτικών κομμάτων και των νέων κομματικών σχηματισμών για τη σαφή διεκδίκηση των δικαιωμάτων επί ολόκληρης της ΑΟΖ μας και ρητά επί της ΑΟΖ μας στα νησιά του Αιγαίου, στην Ανατολική Μεσόγειο και στα ύδατα νοτίως της Κρήτης.

              

            Εννοείται ότι μετά τη μονομερή πράξη ανακήρυξης της ΑΟΖ μας, θα επακολουθήσουν οριοθετήσεις με τις γειτονικές χώρες της ίδιας σειράς κοιτασμάτων καθώς και με την Τουρκία, αλλά χωρίς πλέον αναξιοπρεπείς και καταργητικές της δικής μας εθνικής κυριαρχίας υποχωρήσεις.

            Υπενθυμίζουμε ότι η ίδια σύμβαση του 1982 στο άρθρο 56 χαρακτηρίζει ρητά το δικαίωμα της ΑΟΖ κάθε χώρας ως δικαίωμα εθνικής κυριαρχίας.

           Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες πολιτικοί αρχηγοί, και μόνο αν αυτή η ιστορική για την Ελλάδα αλλαγή πραγματοποιηθεί από εσάς, θα ήταν τεράστιο επίτευγμα των νέων πολιτικών ανακατατάξεων στην χώρα μας. Αμέσως μόλις αλλάξουμε τη μέχρι τώρα απαράδεκτα υποχωρητική στάση μας, θα αλλάξει και η διεθνής συμπεριφορά, και ιδιαιτέρως η ευρωπαϊκή, απέναντί μας, όπως συνέβη και απέναντι της Κύπρου.

Σας κάνουμε έκκληση να μη γίνετε και εσείς συνένοχοι του βαρύτατου ατοπήματος των προκατόχων σας αλλά αντιθέτως να γραφεί στην ιστορία σας η μεγάλη στροφή προς το καλύτερο μέλλον της χώρας μας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΙΜΔΑ

Η Πρόεδρος

Καθηγ. Α. Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου

Τα Μέλη

Γ. Αρσένης, τ. Υπουργός

Σ. Μουσούρης, τ. Επίκουρος Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ

Δ. Γουργουράκης, Αντιπρόεδρος του Α.Π. ε.τ, και τ. Πρόεδρος της Ανεξάρτητης Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

Α. Μπρεδήμας, Καθηγητής Εθνικού και Καποδιστριακού

Πανεπιστημίου Αθηνών