Ψήφισμα σχετικά με το σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων στην Τουρκία (σε συνέχεια της απόφασης του ΕυρΔΔΑ Fener Rum Erkek Lisesi Vakfı κατά Τουρκίας)

Η Ομάδα Νέων του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου,

 

EΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑς την προστασία που παρέχουν στην ελληνορθόδοξη μειονότητα της Κωνσταντινούπολης ειδικά τα άρθρα 37 -44 της Συνθήκης της Λωζάννης καθώς και γενικότερα το άρθρο 27 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, όπως αυτό ερμηνεύεται από το Γενικό Σχόλιο υπ’αριθμόν 23 -General Comment No. 23 της 8ης Απριλίου 1994, CCPR/C/21/Rev.1/Add.5-, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθώς και η Διακήρυξη της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για τις Εθνικές ή Εθνοτικές, Θρησκευτικές και Γλωσσικές Μειονότητες της 18ης Δεκεμβρίου 1992 -Α/RES/47/135 , όπου, κατά την διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 4 ιδίως, «States shall take measures where required to ensure that persons belonging to minorities may exercise fully and effectively all their human rights and fundamental freedoms without any discrimination and in full equality before the law,

 

ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου απαγορεύει κάθε διάκριση για οποιοδήποτε λόγο και ρητά δε τις διακρίσεις για λόγους αναφερόμενους στη θρησκεία, στη γλώσσα ή στην εθνική καταγωγή. (ά. 14 ΕΣΔΑ),

 

ΚΑΤΑΘΕΤΟΝΤΑΣ την αδιαμφισβήτητη αλήθεια των αριθμών: η Ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, η προστατευόμενη από τη Συνθήκη της Λωζάννης, των 130 χιλιάδων (1923) , δεν αριθμεί πλέον, περισσότερους των 3 χιλιάδων, όταν η έτερη από τη Συνθήκη της Λωζάννης προστατευόμενη μειονότητα, αυτή των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης, των 86 χιλιάδων (1923), εγγίζει σήμερα τις 120 χιλιάδες, ευημερεί, και απολαμβάνει καθεστώτος ισονομίας, και ισοπολιτείας, όπως άλλωστε δικαιούται,

 

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ πως, η από του 1974 απόφαση του Yargıtay -Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Τουρκίας-, η οποία έχει επιτρέψει την, αναδρομική μάλιστα, αρπαγή του μεγαλυτέρου μέρους της ακίνητης περιουσίας των μειονοτικών ιδρυμάτων, της κτηθείσης από το 1936, τελεί εν ισχύι και εξακολουθεί να αποτελεί βάση αρπαγής εκ μέρους του τουρκικού Δημοσίου των μειονοτικών ιδρυματικών περιουσιών,

 

ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΣ το εύρος της έννοιας και, συνακόλουθα, της προστασίας της ιδιοκτησίας όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ («Every natural or legal person is entitled to the peaceful enjoyment of his possessions.»),

 

ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ την απόφαση της 9ης Ιανουαρίου 2007 του ΕΔΔA στην υπόθεση Fener Rum Erkek Lisesi Vakfı (Μεγάλη του Γένους Σχολή) κατά Τουρκίας, σχετικά με ακίνητο της πρώτης που απαλλοτριώθηκε παράνομα, και την επιδίκαση της υποχρέωσης της επιστροφής αυτού εντός προθεσμίας τριών μηνών, άλλως, της καταβολής αποζημίωσης ύψους 890 χιλιάδων ευρώ,

 

ΑΞΙΩΝΟΥΜΕ την πλήρη και άμεση συμμόρφωση της Τουρκίας προς την απόφαση,

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την πραγματική συμμόρφωση αυτής με τις διατάξεις της ΕΣΔΑ όπως αυτές ερμηνεύονται στην απόφαση, δια της οποίας, τα ομογενειακά ιδρύματα της ελληνορθόδοξης μειονότητας της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, αναγνωρίζονται ως οι μόνοι νόμιμοι κύριοι σύνολης της ακίνητης περιουσίας, την οποία, το τουρκικό κράτος έχει χαρακτηρίσει «κατειλημμένα» και οικειοποιηθεί παράνομα,

 

ΑΞΙΩΝΟΥΜΕ από την Τουρκία να σεβαστεί εν γένει τα δικαιώματα της ελληνορθόδοξης μειονότητας, ιδίως την θρησκευτική ελευθερία (άρθρο 9 ΕΣΔΑ) και το δικαίωμα στην ομογενειακή εκπαίδευση (άρθρο 41 Συνθ. Λωζάννης, όπως αυτό ενίσχυσαν η Μορφωτική Συμφωνία του 1951 και το Μορφωτικό Πρωτόκολλο του 1968, και άρθρο 4§3 Διακήρυξης Γενικής Συνέλευσης Ηνωμένων Εθνών του 1992 για τις Μειονότητες),

 

ΚΑΛΟΥΜΕ την Τουρκία να αναγνωρίσει την Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, ως της πνευματικής κεφαλής 200 εκατομμυρίων ορθοδόξων ανά την υφήλιο, καθώς και την νομική υπόστασή του, την αρμόζουσα στο διεθνή χαρακτήρα του, όπως επίσης και να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία του θεσμού και το σεβασμό όλων των δικαιωμάτων του,

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να διασφαλίσει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης καθώς και κάθε εκπαιδευτικού ιδρύματος της ελληνορθόδοξης μειονότητας,

 

ΑΞΙΩΝΟΥΜΕ την παύση του εποικισμού των αφελληνιζόμενων Ίμβρου και Τενέδου, όπου, οι ομογενείς κάτοικοι υπολείπονται πλέον του αριθμού των 500, την απομάκρυνση των εποίκων, την εφαρμογή του άρθρου 14 της Συνθήκης της Λωζάννης και την άρση της απαγόρευσης της διδασκαλίας εκεί της ελληνικής γλώσσας,

 

ΖΗΤΟΥΜΕ την άμεση συμμόρφωση της Τουρκίας προς την υποχρέωσή της προς παροχή πραγματικής και αποτελεσματικής προστασίας σε κάθε δικαιούμενο ενώπιον των αρχών της, δικαστικών και λοιπών (άρ. 13 ΕΣΔΑ),

 

ΖΗΤΟΥΜΕ από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη μη αποδοχή της Τουρκίας ως κράτους-μέλους της Ένωσης αν δεν πληρωθούν εκ μέρους της τα τρία κριτήρια προσχώρησης όπως αυτά διατυπώθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στην Κοπεγχάγη (1993) και ενισχύθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Μαδρίτη (1995), ιδίως το πολιτικό κριτήριο που απαιτεί σταθερότητα θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα δικαιώματα του ανθρώπου και το σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων. Καταδικάζουμε συνεπώς την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς να πληρούται το παραπάνω κριτήριο. Τέλος τονίζουμε ότι η συμμόρφωση της Τουρκίας προς τις διεθνείς της υποχρεώσεις και το κοινοτικό κεκτημένο, καθώς και ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου δεν αποτελεί εκ μέρους της παραχώρηση, αλλά στοιχειώδη, αυτονόητη υποχρέωσή της .

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από την Ελληνική Πολιτεία να υποστηρίξει και διεκδικήσει επίτέλους με κάθε νόμιμο τρόπο, και ενώπιον οιασδήποτε αρχής, Τουρκικής και διεθνούς, άπαντα τα δικαιώματα της ελληνορθόδοξης μειονότητας της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου.