ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΤΕΕ, 19.01.2012

Παρέμβαση του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

στην ημερίδα του ΤΕΕ της 19/01/2012

Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου θεωρεί καθήκον του επωφελούμενο της αναγγελλόμενης συζήτησης στο πρόγραμμα να παρέμβει στη σημερινή ημερίδα που αφορά το σπουδαιότατο εθνικό θέμα των υδρογονανθράκων μας, θέμα με το οποίο έχει επανειλημμένα ασχοληθεί δημόσια με βάση τη Διεθνή Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας (1982, σε ισχύ από το 1994, κύρωση από Ελλάδα 1995).

Η Κύπρος επανειλημμένα, αρχίζοντας από το 2003 και εξής, κάλεσε την Ελλάδα σε συνομιλίες για να συμπράξουμε στην κήρυξη από τον καθένα μας της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης του (ΑΟΖ). Σταθερά αρνηθήκαμε. Εκείνη προχώρησε και κήρυξε την ΑΟΖ της το 2006 παρά τις απειλές της Τουρκίας και σήμερα έχει την πρώτη πλατφόρμα της μέσα στην ΑΟΖ της με πλουσιότατη απόδοση αερίων. Η Τουρκία αναγκάσθηκε σε αυτοσυγκράτηση, όπως προβλέψαμε, μετά την παγκόσμια επιδοκιμασία, για τη στάση της Κύπρου που αναμέναμε.

Μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε από την ελληνική παράλειψη, η ελληνική κυβέρνηση ξεκίνησε με το ν. 4001/2011 και το εις εκτέλεσή του Π.Δ. σε σχετικές έρευνες , αλλά μόνο στη δυτική πλευρά της Ελλάδας και μάλιστα στα σημεία που είχε αποπειραθεί ανεπιτυχώς και το 1995. Μέχρι σήμερα όμως παρέλειψε τελείως έστω και να αναφέρει προγραμματικά εξορυκτικές έρευνες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο!

Η Τουρκία, αντιθέτως, άρχισε από τις 16 παρελθόντος Σεπτεμβρίου ερευνητική εξόρυξη στο Καστελόριζο, χωρίς αντίδραση δική μας, δηλαδή χωρίς εξόρυξη και από μας ίδιας τρύπας από την άλλη πλευρά αυτού του νησιού μας. Γνωστό είναι πως επί πλέον το Καστελόριζο μας συνδέει με το ενιαίο στρώμα κοιτασμάτων Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Λιβάνου – Αιγύπτου.

Η Κύπρος έχει ρυθμίσει τη σύμπραξή της με το Ισραήλ, το Λίβανο και την Αίγυπτο. Η Αίγυπτος ρυθμίζει αυτή τη στιγμή τα συμφέροντά της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με την Τουρκία, όπου η τελευταία εμφανίζεται ως αφεντικό αντί από εμάς (!) Πολύ φυσικό, αφού ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΕ από τα κοιτάσματά μας αυτά, που μάλιστα είναι ασφαλώς τα μόνα σίγουρα και πλούσια. ΕΤΣΙ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΧΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠ’ ΕΞΩ!

Αυτό το σοβαρό πολιτικό και ποινικό αδίκημα δεν είναι δυνατόν να ανεχθεί ο ελληνικός λαός. Επιλέγουμε το ρόλο της χώρας-ζητιάνας αντί εκείνου της Νορβηγίας του Νότου. Και μόνη η κήρυξη της διεκδίκησης της ΑΟΖ των νησιών μας στην πλούσια σε υδρογονάνθρακες ανατολική περιοχή θα ανέβαζε το κύρος μας και θα βελτίωνε τη μεταχείρισή μας από τις άλλες χώρες.

Πάντως δεν επιτρέπεται με νομικιστικές συζητήσεις για επιλογή μεταξύ υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΙΣΤΟ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΧΡΟΝΟΣ!

Κάνουμε έκκληση στη σημερινή σύναξη να αντιδράσει στην ουσιαστική παραίτηση από το «κυριαρχικό δικαίωμα» της Ελλάδας στην ΑΟΖ της (έτσι την χαρακτηρίζει ρητά η Διεθνής Σύμβαση του 1982) που αποτελεί ουσιαστική δωρεά στην Τουρκία του υδρογονανθρακικού πλούτου της χώρας μας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ο οποίος αποτελεί και το μοναδικό μέσο μόνιμης οικονομικής ανόρθωσης της Ελλάδας.