Το Συμβούλιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο αντικατέστησε την Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, «γεννήθηκε» στις 15 Μαρτίου 2006, όταν η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε το ψήφισμα 60/251, με 170 κράτη υπέρ του ψηφίσματος, 4 κατά, και τρία να απέχουν από την ψηφοφορία.

Με το ψήφισμα 60/251, η Γενική Συνέλευση αποφάσισε ότι το Συμβούλιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου θα αποτελείται από 47 Κράτη-Μέλη (13 μέλη από τα αφρικανική κράτη, 13 από τα ασιατικά, 6 από τα ανατολικοευρωπαϊκά, 8 από τα κράτη της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, και 7 από τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης και τα λοιπά κράτη).

Στην πέμπτη του Σύνοδο, στις 19 Ιουνίου 2007, το Συμβούλιο υιοθέτησε Προεδρικό Κείμενο με τίτλο «Το Συμβούλιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών: Η δημιουργία των θεσμών», το οποίο εκθέτει τη βασική δομή των νέων μηχανισμών του Συμβουλίου.

Σύμφωνα με το Προεδρικό Κείμενο, ο Οικουμενικός Περιοδικός Μηχανισμός Επανεκτίμησης πρέπει να συμπληρώνει και όχι να αντιγράφει άλλους μηχανισμούς προστασίας δικαιωμάτων του ανθρώπου. Στόχος του μηχανισμού μεταξύ άλλων, είναι να βελτιώνει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τρόπο ουσιαστικό και να ενισχύει την τεχνική υποστήριξη των κρατών. Η σειρά της Επανεκτίμησης πρέπει να αντικατοπτρίζει τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και της οικουμενικότητας. Η περιοδικότητα του πρώτου κύκλου επανεκτίμησης ορίζεται ανά τέσσερα έτη. Η διάρκεια της επανεκτίμησης θα είναι τρίωρη και το κράτος το οποίο αφορά η εκτίμηση, τα κράτη-μέλη αλλά και κράτη-παρατηρητές θα μπορούν να εκφράζουν τις απόψεις τους για το αποτέλεσμα της εκτίμησης πριν τη λήψη μέτρων από την απαρτία. Αξιολογώντας το αποτέλεσμα της εκτίμησης, το Συμβούλιο θα αποφασίζει αν και πότε θα χρειαστεί κάποιο ειδικό follow-up.

Αναφορικά με τις Ειδικές Διαδικασίες, ο διορισμός των αρμοδίων πρέπει να γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας των φύλων, της δίκαιης γεωγραφικής αντιπροσώπευσης, καθώς και μιας αναλογικής εκπροσώπησης διαφορετικών νομικών συστημάτων, και η θητεία τους να μην υπερβαίνει τα έξι έτη.

Η Συμβουλευτική Επιτροπή του Συμβουλίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που αποτελείται από 18 ειδικούς, θα λειτουργεί σαν δυναμικό εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου και θα εργάζεται σε αυτή την κατεύθυνση. Η θητεία των μελών της Συμβουλευτικής Επιτροπής θα είναι τριετής με μόνο μία δυνατότητα επανεκλογής.

Καθιερώνεται μια διαδικασία υποβολής προσφυγών ώστε να καταγγέλλονται σοβαρές παραβιάσεις δικαιωμάτων του ανθρώπου σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και υπό οιεσδήποτε συνθήκες. Το ψήφισμα του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου 1503 της 27ης Μαΐου 1970, όπως αναθεωρήθηκε το 2000, χρησίμευσε σαν βάση και βελτιώθηκε όπου κρίθηκε απαραίτητο, ώστε να εγγυάται την αντικειμενικότητα, αμεροληψία, αποτελεσματικότητα της διαδικασίας, αλλά και την έγκαιρη ολοκλήρωσή της και το σεβασμό προς τα θύματα των παραβιάσεων. Η διαδικασία διατηρεί τον εμπιστευτικό της χαρακτήρα. Δύο διαφορετικές Ομάδες Εργασίας θα οργανωθούν με αποστολή να εξετάζουν τις αιτήσεις-προσφυγές και να παραπέμπουν στο Συμβούλιο περιπτώσεις διαπιστωμένων σοβαρών παραβιάσεων. Η χρονική διάρκεια ανάμεσα στην κοινοποίηση στο Κράτος της προσφυγής και την αξιολόγησή της από το Συμβούλιο δεν θα υπερβαίνει τους 24 μήνες.

Η agenda του Συμβουλίου περιέχει ζητήματα που χρήζουν της προσοχής του, όπως την Οικουμενική Περιοδική Επανεκτίμηση, την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Παλαιστίνη και άλλα κατεχόμενα αραβικά εδάφη, το ρατσισμό, την ρατσιστική διάκριση, την ξενοφοβία και σχετικές μορφές μη-ανοχής, την παρακολούθηση και εφαρμογή της Διακήρυξης και του Προγράμματος Δράσης του Durban.

Οι μέθοδοι εργασίας σύμφωνα με το ψήφισμα 60/251 της Γενικής Συνέλευσης πρέπει να είναι διαφανείς, αμερόληπτες, δίκαιες ώστε τα πορίσματά τους να χαρακτηρίζονται από σαφήνεια, περιεκτικότητα και συνοχή. Στο πλαίσιο των εργασιών του Συμβουλίου, όποιοι αποσκοπούν σε ένα ψήφισμα σχετικό με ένα κράτος, οφείλουν να διασφαλίσουν την ευρύτερη δυνατή υποστήριξη για τις πρωτοβουλίες τους (κατά προτίμηση 15 μέλη).

Τέλος, σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανόνες λειτουργίας του Συμβουλίου, αυτό θα πρέπει να συγκαλείται τακτικά κατά τη διάρκεια του έτους και οι προγραμματισμένες σύνοδοί του να μην είναι λιγότερες από τρεις ανά έτος, συμπεριλαμβανόμενης και μιας κύριας συνόδου. Επιπλέον, προβλέπονται και έκτακτες σύνοδοι, όταν κρίνεται αναγκαίο, κατόπιν αίτησης ενός κράτους με την υποστήριξη του ενός τρίτου των μελών του συμβουλίου.      

Appeal

 

To:

1. The UN Secretary General, Mr Ban Ki-moon,New York

2. The UN High Commissioner for Human Rights, Ms Louise Arbour,Geneva, PalaisWilson

3. The President of the Human Rights Council, Mr Louis-Alfonso de Alba,Geneva, Palais des Nations

                The Marangopoulos Foundation for Human Rights, in consultative status with ECOSOC, on behalf of 132 other Greek organisations – the largest and most important ones – which had issued on 12 May 2005 an appeal for the non-dissolution of the historic UN Commission on Human Rights, has the honour to send you today, on 14 May 2007, the following document on behalf of the same organisations.

1. In our appeal dated 12 May 2005, we stressed, among other things, the absolute necessity of the Special Rapporteurs and the Independent Experts, the so-called special procedures, for the Commission on Human Rights, and our concern that the dissolution of the Commission on Human Rights could result in their abolition or the curtailment of their role.

2. Mr R. Orr, Assistant Secretary General for Policy Planning, replied to us on behalf of Mr Annan, in a letter dated 28 June 2005, inter alia, that these special procedures will not be affected.

3. At the Special General Assembly of the UN on 23-24 June 2005 in New York, our then representative, the journalist Mr Yiannis E. Diakoyiannis, registered an intervention by the MFHR, which included our request that the special procedures as well as the role of the NGOs in the new Council (if it is eventually created, which we deprecated for many reasons) should remain unaffected.

4. The conclusion of this Special General Assembly included pertinent assurances guaranteeing the position and the role of the special procedures.

5. The present appeal by the same 133 organisations is issued while negotiations in the Human Rights Council are still on-going regarding the revision – and probably the curtailment of the significance of the role and the efficacy – of the special procedures system. The revision is expected to be completed by 18 June 2007.

This new development is in absolute contradiction to the assurances given until now to the world and to us, the 133 Greek organisations, specifically.

6. We consider the Special Rapporteurs and the Independent Experts as the independent, unbiased, courageous and discerning eye upon international human rights developments. This is why we believe it is absolutely necessary that you keep your promises and do not affect this institution, either the number of the Special Rapporteurs and the Independent Experts or their competences or the importance of their role.

7. In the present period of human history, so critical for human rights, in which we live, we would consider that any blow to this institution constitutes an additional blow to human rights and against peace and democracy in the world.

For the above reasons,

We appeal once more that your assurances be respected, so that:

a. The Special Rapporteurs, the Independent Experts and/ or their competences and their role do not shrink numerically or substantially in the new Human Rights Council

b. On the contrary, that their important work receives more support and is enhanced with the necessary staff and the required financial resources.

c. The participation and the role of the NGOs which represent international civil society in the Human Rights Council should remain unaffected.

Athens, 14 May 2007

On behalf of the 133 organisations,

The Marangopoulos Foundation for Human Rights

UNITED NATIONS DAY


MARANGOPOULOS FOUNDATION FOR HUMAN RIGHTS

Today, October 24th, United Nations Day is celebrated. It is a timely occasion to remind the world about the Organization’s accomplishments and goals, as well as to underline the great challenges that confront it.

Today, more than ever before, we need the United Nations. Foremost international institution, product of the huge bitterness caused by the second World War, the United Nations have never been under a greater threat than now. Not even during the most difficult moments of the Cold War have we seen the mighty of the world express such contempt for the principles established by the Charter: the peaceful settlement of international disputes and the prohibition of the use of force, the collective pursuit of economic and social development and the defence of human dignity through the protection of human rights, the rights of every person, without distinction.

The United Nations was the sole safeguard that the feeble peoples and individuals of the world had against the tyranny of the most powerful nations of the planet. During the first decades of its operation, the United Nations carried out their role with great successes, among which we must highlight the decolonisation of Asia and Africa, and the elimination of the status of women as second-rank individuals.

This legacy of hope, this message of a peaceful and democratic world are in crisis in our present times. When human rights are systematically violated by the coalition of the so-called “defenders of freedom”, when even within western democracies the fundamental rights of the person – fruits of centuries of brutal social struggle – are sacrificed under the pretext of combating terrorism, things could not go differently. For the United Nations’ crisis and the human rights’ crisis are indivisible, inextricably linked to each other. The hope of a world in peace, a world of free peoples, inspired by goodwill and solidarity, cannot thrive as long as the tyranny of the powerful dominates the world.

The Marangopoulos Foundation for Human Rights, in this historic moment, addresses the present appeal so that all governments, international organisations, and civil society – both national and international – engage, more than ever, in upholding the United Nations, its principles, its activities and objectives and in opposing all those who, under the pretext of the defence of “democracy”, risk losing the whole set of accomplishments of universal democracy, which give dignity to human life.

<a href=/statements/gr/22102004 GREEΚ